WHO przestrzega przed epidemią palenia tytoniu wśród kobiet

      W dniach 14-18 listopada odbyła się w Kobe (Japonia) zorganizowana przez Światową Organizację Zdrowia konferencja poświęcona problemowi palenia wśród kobiet.

      Uczestnicy konferencji alarmowali, że choć na świecie pali już ponad 200 milionów kobiet, wielkie firmy tytoniowe kierują obecnie agresywne, a przy tym bardzo przemyślane i skuteczne kampanie reklamowe właśnie do kobiet i dzieci, propagując palenie jako modny, nowoczesny styl życia, wyzwolenie i wolny wybór.
      Podczas konferencji wiele miejsca poświęcono biernemu paleniu, które jest nie mniej szkodliwe niż samo palenie, a narażone są na nie przede wszystkim kobiety i dzieci. Osoby przebywające i pracujące wśród palaczy często nie są w stanie chronić zdrowia przed skutkami cudzego nałogu ani wyegzekwować swojego prawa do życia bez dymu papierosowego. Często jest to spowodowane brakiem równości w społeczeństwie i rodzinie.
      W wystąpieniach odnotowano, że choć w wielu częściach świata liczba palących spada, to jednak wśród kobiet maleje znacznie wolniej. Badania dowodzą, że kobietom trudniej rzucić palenie niż mężczyznom - przede wszystkim ze względu na warunki życiowe oraz cykl miesiączkowy.

      Uczestnicy konferencji przyjęli dokument zwany Deklaracją z Kobe, w którym zaapelowali do wszystkich rządów o podjęcie stanowczych działań, tj. wprowadzenie odpowiednich regulacji prawnych i podatkowych, a także szerokiej akcji edukacyjnej. Aby te działania były skuteczniejsze, należy do nich włączyć rozmaite środowiska opiniotwórcze. Organizacje kobiece oraz międzynarodowe organizacje i instytucje powinny włączyć się aktywnie w kampanię antynikotynową. Akcje powinny być skierowane do określonej płci i uwzględniać specyficzne potrzeby i warunki życia kobiet i dziewcząt.

Protokół Dodatkowy Przyjęty

      Zgromadzenie Ogólne ONZ przyjęło 6 października 1999 roku Protokół Dodatkowy do Konwencji w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet. Protokół został przedłożony państwom do podpisu 10 grudnia, w Międzynarodowym Dniu Praw Człowieka. Do tej pory podpisy złożyły 23 państwa, wśród których nie ma Polski. Protokół wchodzi w życie po trzech miesiącach od daty złożenia dziesięciu dokumentów ratyfikacji bądź przystąpienia. Uwzględnia on dwie procedury: procedurę zawiadomień (communications), która stwarza pojedynczym kobietom lub grupom kobiet możliwość zgłaszania Komitetowi do spraw likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet skarg dotyczących pogwałcenia praw, oraz procedurę badania, która upoważnia Komitet do wszczęcia śledztwa w razie ciężkiego lub systematycznego gwałcenia praw kobiet. W obu wypadkach państwa muszą być stroną Protokołu.

      Angela King, Specjalny Doradca Sekretarza Generalnego ds. społeczno-kulturowej tożsamości płci (gender) i postępu kobiet, oraz Mary Robinson, Wysoki Komisarz Praw Człowieka, we wspólnym oświadczeniu stwierdziły, że nie sposób przecenić znaczenia tego nowego instrumentu ochrony i promocji praw kobiet w kontekście praw człowieka. Konwencja jest kolejnym instrumentem osobom i grupom osób będącym ofiarami pogwałceń praw człowieka międzynarodowe forum, które będzie mogło rozpatrywać ich skargi. Ale oprócz zapewnienia międzynarodowych środków zaradczych w przypadku naruszeń praw kobiet, Protokół Dodatkowy skłoni rządy do ponownego rozpatrzenia dostępnych dla kobiet w ich krajach środków zadośćuczynienia. To jest być może najważniejszym osiągnięciem Protokołu."

      Przyjęcie Protokołu Dodatkowego jest szczególne ważne, ponieważ właśnie na 1999 rok przypada dwudziesta rocznica przyjęcia Konwencji w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet. Dążono do tego, by do roku 2000 nastąpiła ogólnoświatowa ratyfikacja Konwencji. Protokół Dodatkowy stanowi nader istotny element postępu na drodze przestrzegania przez rządy praw człowieka przysługujących kobietom.